BİR KUĞU ŞARKISI

Biliyorum bunu
Gidiceksin, gidiceksin yine yakında
Seni artık hep uzak şehirler anacak
En son okuduğum romandaki kahraman da
Sisli bir kasımdı
Belki Santiago’da
Ya da güzel bir mayıs günü Ankara’da
Ve ben yazıyormuşum bu romanı
Oturmuş bir gürgen ağacının altında

Ne cepheye giden savaş trenleri olurdu
Ne bir dilim kurumuş ekmek
Ne ayrılık, ne ölüm
Mor menekşeden aşklar, bir avuç bulut dünyada

Her bahar ilk işimdin
Sana yağmur getirirdim
Güvercin kanatlı mektuplarda
Yasak kitaplarda yasak anılarda
Tozlu tavan aralarında sararmayan
Yorgun yaşamaklar gibi örümceklenip
Yasak aşklar gibi tavan aralarında
Gökyüzüne ve sevgilim
Kendine iyi bak
Hani nerde o kayan yıldız mavi taslak
Giderken kazağını unutma sakın
Ölüler de üşür, ölüler de
Son konuşmamız bu
Güz geldi düştü yaprak


Behçet Aysan